Azken egunotan igo ditudan testuak erdaraz izan dira, beraz, dinamika hori apurtzeko, Xalbadorrek bere Odolaren Mintzoan bildu zituen pare bat bertso jartzea erabaki dut. Lehena, oso ezaguna, Mikel Laboak ere abestutakoa, Herria eta hizkuntza bilduman agertzen zaigu:
Anai-arrebak, entzun ene aho-otsa:
izaite bat ez daike hezur hutsez osa;
herria da gorputza, hizkuntza bihotza;
bertzetik bereztean bitarik bakotxa,
izaite horrendako segurra hil hotza.
Bestea, ez hain ezaguna, Esperantzarik gabeko amodioa sortakoa. Inoiz ikusi dudan amodio adierazpen hunkigarriena:
Aitortzen dautzut, ene maitea, goiz aski banakiela
etzintaizkela enea izan, bertze batentzat zinela;
bainan halere maitatu zaitut, ez bainezaken bertzela;
ene bihotza, bizi naizeno, izanen zaizu fidela,
zuretzat bizi ez banitaike, zuretzat hil nadiela!
